Η Αγρινιώτισσα Κλεοπάτρα Σωφρονίου στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

 

Κείμενο και φωτογραφίες Απόστολος Κων. Καρακώστας

Στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου την Τετάρτη το βράδυ, 4 Φεβρουαρίου,  πραγματοποιήθηκε η 4^η ανοιχτή συνάντηση, στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Διαλέξεις με Θέα» που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα «Έξοδος» του 2025-2026.

Καλεσμένη η Αγρινιώτισσα Κλεοπάτρα Σωφρονίου, διευθύντρια (General Manager Classics), στην Γερμανική δισκογραφική εταιρεία Deutsche Grammophon, που έδωσε συνέντευξη «επί όλης της ύλης» στην δημοσιογράφο κυρία Κωνσταντίνα Βαλσάμη.

Το φετινό πρόγραμμα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.  είναι εμπνευσμένο και αφιερωμένο στην επέτειο των 200σίων χρόνων από την Ηρωϊκή Έξοδο του Μεσολογγίου και προτρέπει σε «Έξοδο»: Από τους φόβους μας, από την αδράνεια και την απραξία, από τους ρόλους που μας περιορίζουν, από τις ταμπέλες που μας έχουν κολλήσει και από τις σιωπές μας.

Προτρέπει ακόμα να κάνουμε «Έξοδο» προς την αυτογνωσία, τον αυτοσεβασμό, προς τη ζωή, την αλήθεια και το φως.

Βάση του προγράμματος, το θέατρο παρουσιάζει δράσεις όπως οι «Διαλέξεις με Θέα», που «φιλοδοξούν να εμπνεύσουν, να προβληματίσουν και να ανοίξουν νέους ορίζοντες».

Επτά ξεχωριστές γυναίκες με έντονη και ξεχωριστή πορεία στον χώρο τους, ήρθαν και θα έρθουν το επόμενο διάστημα στο Αγρίνιο, για να μοιραστούν τις εμπειρίες και τα βιώματά τους και να συνομιλήσουν με το κοινό. 

Η αρχή έγινε με την τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου στις 5 Νοεμβρίου 2025 και έκτοτε συνεχίζονται οι συνεντεύξεις, την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα.

Η συνέντευξη της κυρίας Κλεοπάτρας Σωφρονίου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και συγκινητική καθώς μίλησε για τα βιώματά της στον γενέθλιο τόπο το Αγρίνιο σε ένα κοινό που γνώριζε τον αείμνηστο  πατέρα της Χριστόφορο και την προσφορά του στην τοπική κοινωνία.

Εκείνος που είναι απών, εξακολουθεί να βρίσκεται στις καρδιές των Αγρινιωτών που ήταν οι φίλοι του, στην μουσική του διαδρομή τις περασμένες δεκαετίας.

Χαίρονται που η άξια κόρη του Κλεοπάτρα βαδίζει επάξια στα δικά του χνάρια και διαπρέπει αξιοκρατικά αποκλειστικά, με τις ικανότητές της σε μια χώρα όπως η Γερμανία.

Απαντώντας στις «στοχευμένες» ερωτήσεις της εξαιρετικής δημοσιογράφου έδωσε «σταράτες», ξεκάθαρες απαντήσεις για την μουσική εκπαίδευση των νέων-καιρό πριν από σήμερα-στο Αγρίνιο και στην Αθήνα.

Μίλησε για την μουσική της σταδιοδρομία και τις σπουδές της, χωρίς να κρύψει τα προσόντα ή τις ατέλειές της σ’ αυτόν τον απαιτητικό τομέα δραστηριότητας.

Όταν ρωτήθηκε ποια είναι η διαφορά στην Ευρώπη από την χώρα μας απάντησε άμεσα με μια λέξη: «Αξιοκρατία».

Δούλεψε σκληρά, καθημερινά, πολύωρα, εξαντλητικά για να πιάσει επίπεδα τελειότητας, γνωρίζοντας ότι για την αξιολόγησή της στον τομέα της μουσικής και ειδικά στην δισκογραφία, δεν υπάρχει «μπάρμπας στην Κορώνη», παρά μόνο και αποκλειστικά οι δικές της ικανότητες.

Διαπιστώνοντας τα ιδιαίτερα προσόντα της στην επαγγελματική διοίκηση, προσανατολίστηκε  προς τα εκεί. Εργάστηκε επίμονα ξεκινώντας από το μηδέν, από την χαμηλότερη βαθμίδα και έφθασε στην κορυφή της κλασσικής μουσικής και της δισκογραφίας, με την αξία της.

Σταδιοδρόμησε στην Γερμανία εργαζόμενη στην κορυφαία στο είδος δισκογραφική εταιρεία Deutsche Grammophon που ιδρύθηκε πριν 127 χρόνια, το 1898 στο Αννόβερο από τον Αμερικανό-Γερμανό Εμίλ Μπέρλινερ και τον αδερφό του Τζόζεφ.

Η εταιρεία πέρασε από πολλά στάδια, επεκτάθηκε μετά το 1910 σε ορχηστρικές ηχογραφήσεις. Το 1913 πρωταγωνίστησε στα δισκογραφικά επιτεύγματα της εποχής, πραγματοποιώντας την πρώτη ολοκληρωμένη ηχογράφηση ενός ορχηστρικού έργου, το οποίο ήταν η 5^η Συμφωνία του Μπετόβεν με εκτέλεση από την Φιλαρμονική του Βερολίνου!

Τα επόμενα χρόνια η πορεία της εταιρείας ήταν ανοδική, χρησιμοποιώντας νέες τεχνολογίες, εξαιρουμένης της περιόδου του 2^ου Παγκοσμίου πολέμου.

Ο ερχομός της Διευθύντριας του κλασσικού τμήματος δισκογραφίας αυτής της διάσημης εταιρείας, ανακοινώθηκε-μέσω του κόκκινου προγράμματος «Έξοδος», (το χρώμα του εξωφύλλου παραπέμπει στο αίμα που χύθηκε των χιλιάδων Εξοδιτών του Μεσολογγίου- που  μήνες πριν εκδόθηκε από το Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου και τους άξιους διαχειριστές του. 

Τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή κ. Λευτέρη Γιοβανίδη. Και το Διοικητικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από: τον Πρόεδρο κ. Ανδρέα Σκαρτσάρη, την Αντιπρόεδρο κα. Μαρία Παπαγεωργίου, τον Γραμματέα κ. Κωνσταντίνο Κακαβιά, τον Ταμία κ. Παναγιώτη Χατζηγεωργίου καθώς και τα δραστήρια στα καλλιτεχνικά θέματα μέλη του Δ.Σ. τους Θέμη Γαμβρούλη,  Ευθύμιο Γρίβα, Γιώργο Μικέλλη, Κωνσταντίνο Πιστιόλα και Δημήτρη Χριστοδουλόπουλο, (τον Δημήτρη στο μυαλό μου τον έχω ταυτίσει με τον Κωσταντίνο Χατζόπουλο, καθώς ενσαρκώθηκε τον ρόλο του Αγρινιώτη διανοητή στη μουσικοθεατρική παράσταση με τίτλο «Κωσταντίνος Χατζόπουλος…αναπολώντας Τα ρόδα της αυγής» που παίχτηκε στον Δημοτικό Κινηματογράφο «Ελληνίς» στις 6 Ιουνίου 2023).

Αρκετή ώρα πριν τις 7 το βράδυ της Τετάρτης, ο Θέμης Γαμβρούλης, Πρόεδρος του Μουσικού Συλλόγου «Ορφέας», η μαέστρος κυρία Άννα Πανοπούλου και 35 χορωδοί του «Ορφέα» εισήλθαν διακριτικά και κάθισαν στο πίσω μέρος του θεάτρου, μακριά από τα φώτα της σκηνής.

Τον «σκοπό» τους τον γνώριζαν μόνο λίγοι άνθρωποι του θεάτρου, μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι από τους Αγρινιώτες θεατές που κατέκλεισαν την αίθουσα μέσα κι έξω, θεωρώντας φυσική την παρουσία τους στην εκδήλωση, μια και είναι η ζωή τους συνυφασμένη με τα μουσικά δρώμενα.

 

Ο Πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κύριος Ανδρέας Σκαρτσάρης άνοιξε την εκδήλωση καλωσορίζοντας το κοινό και συστήνοντας  την φιλοξενούμενη κυρία Κλεοπάτρα Σωφρονίου και την συντονίστρια της εκδήλωσης δημοσιογράφο κυρία Κωνσταντίνα Βαλσάμη.

Ξεκίνησε η συνέντευξη με ερωτήσεις και απαντήσεις για τα μαθητικά χρόνια της «επαρχιωτοπούλας» Κλεοπάτρας που δεν την χωρούσαν τα «στενά» μουσικά εκπαιδευτικά καλούπια της εποχής και στα 18της άνοιξε τα φτερά της-πρώτη Έξοδος-για τις σπουδές της στην κοσμοπολίτισσα Αθήνα.

Κι εκεί τα «πράγματα» ήταν κατώτερα των προσδοκιών της, οπότε έκανε την μεγάλη της «Έξοδο» προς την Δυτική Ευρώπη.

Φθάνοντας εκεί «προσγειώθηκε» απότομα, αντικρύζοντας μπροστά της το μουσικο-πολιτισμικό βουνό που θα έπρεπε να ανέβει…

Αποφάσισε να δώσει τον αγώνα της με όλες της τις δυνάμεις και το κατάφερε να ανέβει στην κορυφή, πράγμα που δεν το κατάφεραν άλλοι που γεννήθηκαν στην χώρα του βορρά…

Ξεπέρασε τα εμπόδια της γλώσσας και της ξένης προέλευσης εργαζόμενη σκληρά.

Διηγήθηκε περιστατικά που έκανε θυσίες στην εργασία της, γιατί πιστεύει στους σκοπούς της, και παίρνει δύσκολες αλλά σωστές αποφάσεις.

Διατηρεί το Ελληνικό της διαβατήριο, ενώ θα μπορούσε να έχει Ελβετικό λόγω της καταγωγής του συζύγου της, αυτό δεν την εμπόδισε στο να διαπρέψει στην κολοσσιαία επιχείρηση που δραστηριοποιείται.

Και με αυτό και άλλα παραδείγματα τόνισε τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ βορρά και νότου στην αξιοκρατία της εργασιακής προαγωγής.

Η συντονίστρια σε κάποια στιγμή που «τόφερε» η συζήτηση, μιλώντας για το κοινό που γνώριζε πολύ καλά τον πατέρα της καλεσμένης, ρώτησε αν βρίσκεται στην αίθουσα κάποιος δικός του φίλος από τα παλιά που θέλει να πει δυο λόγια.

Κάπου από την 5-6^η σειρά των καθισμάτων ένας ηλικιωμένος σήκωσε το χέρι του και με σιγανή φωνή είπε: «Εγώ»

Η συντονίστρια τον κάλεσε στο πάλκο, εκείνος ανέβηκε σιγά-σιγά την χαιρέτισε και εκείνη του έδωσε το μικρόφωνο.

Αυτός το αρνήθηκε, έβγαλε από την τσέπη του την παλιά του φυσαρμόνικα και στην αίθουσα του θεάτρου ξεχύθηκαν παλιές νοσταλγικές μελωδίες…

Τραγούδια που αυτός, ο Tάκης Ευθυμίου, γνωστός στο Αγρίνιο με το παρατσούκλι «Τσατσαρίτσας», έπαιζε με το σχήμα του φίλου του Χριστόφορου Σωφρονίου «Επιστροφή», τα «παλιά καλά χρόνια»...

Η General manager Classics Κλεοπάτρα από το Αγρίνιο, που έχει συνδιαλλαγεί επαγγελματικά με κορυφαίες ορχήστρες και διάσημους παγκοσμίως καλλιτέχνες-μέχρι πέρα στην μακρινή Ιαπωνία-συγκινήθηκε και αγκάλιασε με αγάπη τον παλιό φίλο του πατέρα της, ενώ το πολυπληθές ακροατήριο χειροκροτούσε παρατεταμένα!

Αφού «κατακάθισαν» οι συγκινητικές νοσταλγικές στιγμές, συνεχίστηκαν οι «αιτήσεις» για το μικρόφωνο από ανθρώπους από όλα τα σημεία της αίθουσας.

Πίσω μου ο εκπαιδευτικός κύριος Δημήτρης Μπορμπότσιαλος μίλησε για τα μαθητικά του χρόνια που ήταν συμμαθητές με την Κλεοπάτρα Σωφρονίου στο Αγρίνιο και για την συνάντησή τους πριν 5 χρόνια στην Γερμανία.

Πολλοί άλλοι Αγρινιώτες ζήτησαν το μικρόφωνο και απηύθυναν τον χαιρετισμό και τα συγχαρητήριά τους στην εκδήλωση. 

Ο Θέμης Γαμβρούλης από τα πρώτα καθίσματα, χαιρετίζοντας την εκδήλωση, μίλησε απευθυνόμενος στην κυρία Σωφρονίου, για τα «βαθιά συναισθήματα της θύμησης, της αγάπης, της συγκίνησης που μας έδωσες απόψε». Την συνεχάρη για την δημιουργική επιτυχία της στην κορυφή της δισκογραφικής εταιρείας που την χαρακτήρισε «μεγάλη υπόθεση για μας τους Αγρινιώτες».

«Είμαστε εδώ, είπε ο Πρόεδρος του «Ορφέα» και για έναν ακόμα λόγο. Σκεφθήκαμε όλοι, μαζί με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή κύριο Γιοβανίδη να σου κάνουμε μια μικρή έκπληξη.

Να ενώσουμε τις φωνές μας, αλλά πάνω απ’ όλα τις ψυχές μας, αφιερώνουμε δυο τραγούδια, πρώτα σε σένα για την τιμή που μας έκανες, και στον αείμνηστο πατέρα σου που τόσα πολλά χρόνια συμμετείχε στα μουσικά δρώμενα του «Ορφέα».

Αφιερώνουμε λοιπόν δυο τραγούδια με μαέστρο της χορωδίας μας την κυρία Άννα Πανοπούλου». 

 

Τα επόμενα λεπτά ενώθηκαν οι ποιοτικές φωνές των «35» χορωδών στο τραγούδι «Ανάγκη να σε πάρω εγώ» του Μάνου Χατζιδάκη, επεξεργασίας Γιώργου Κουρουπού, στίχοι Μπέρτολτ Μπρεχτ.

«Ανάγκη να σε πάρω εγώ
που έτσι σε παρατήσανε
μονάχο κι έρμο κι ορφανό
παιδάκι μου, πώς σε πονώ.

Το ρούχο το μεταξωτό
μες στο ποτάμι το 'ριξα
φτωχά κουρέλια σου φορώ
παιδάκι μου, πώς σε αγαπώ.

Δρόμο σε πήγα, δρόμο μακρινό
νυχτόημερα βαδίζοντας
πείνασα και ματώθηκα
μα να σ’ αφήσω δεν μπορώ.

Σε μαύρες μέρες και σκληρές
πλένω σε και βαφτίζω σε
μες στο κατάψυχρο νερό
μην κλαις και μου πικραίνεσαι». 

Μετά το θερμό χειροκρότημα, η Αγρινιώτικη Χορωδία του «Ορφέα» συνέχισε με το δεύτερο τραγούδι, το «Οh Freedom». (Ένα τραγούδι ελευθερίας για τους Αφροαμερικανούς μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το 1865,  που τραγουδήθηκε ευρέως στις δεκαετίες του 50 & 60  στους αγώνες για τα Πολιτικά Δικαιώματα, ειδικά στην πορεία προς την Πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών Ουάσινγκτον το 1963).

Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν πολύ συγκινητικές μέσα στην αίθουσα και πάνω στην σκηνή όπου ανέβηκαν δεκάδες Αγρινιώτες για να συγχαρούν, να μιλήσουν και να φωτογραφηθούν με την Αγρινιώτισσα «από τα παλιά» που επέστρεψε-για πολύ λίγο-στην γενέτειρα γη.

Δεν παραλείπω να γράψω ότι η κυρία Κλεοπάτρα έφερε μαζί της και δυο άλμπουμ που είχαν επάνω αφιερώσεις των διάσημων δημιουργών τους και που είναι από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές επιτυχίες της εταιρείας που εργάζεται, της Deutsche Grammophon.

Ένα διπλό άλμπουμ του John Williams, Berliner Philharmonic, The Berlin Concert. Ο John Williams (89 ετών) διηύθυνε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου για πρώτη φορά. Ο δίσκος: John Williams – The Berlin Concert, ηχογραφήθηκε ζωντανά από την Deutsche Grammophon κατά τη διάρκεια μιας σειράς sold-out συναυλιών.

Παρουσιάζει μερικά από τα πιο γνωστά κινηματογραφικά τραγούδια στον κόσμο, ερμηνευμένα από μια από τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου.

Το άλμπουμ της DG κυκλοφόρησε με τα 90ά γενέθλια του διάσημου συνθέτη μόλις τέσσερις ημέρες αργότερα (8 Φεβρουαρίου 2021). «Ο John Williams δεν χρειάζεται τις ταινίες, οι ταινίες τον χρειάζονται», έγραψε το Rolling Stone μετά τη συναυλία, ενώ η Der Tagesspiegel του Βερολίνου συνόψισε την εκδήλωση ως απλώς «μία από εκείνες τις υπέροχες βραδιές».

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου (Γερμανικά: Berliner Philharmoniker) είναι μια γερμανική συμφωνική ορχήστρα με έδρα το Βερολίνο, η οποία ιδρύθηκε το 1882. Είναι μια από τις πιο δημοφιλείς, αναγνωρισμένες και σεβαστές ορχήστρες στον κόσμο.

Και έναν Ιαπωνικό δίσκο, του Joe Hisaishi: A Symphonic Celebration (Deutsche Grammophon). Είναι ένα άλμπουμ που έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές και περιλαμβάνει τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα που ερμηνεύει αναδιαμορφωμένες παρτιτούρες του Studio Ghibli. Προσφέρει μια πλούσια, συμφωνική και κατά καιρούς χορωδιακή εμπειρία εμβληματικών κομματιών όπως τα Spirited Away, Howl's Moving Castle και Nausicaä. Ενώ ορισμένοι κριτικοί το βρίσκουν λιγότερο πρωτοποριακό από ζωντανές ηχογραφήσεις όπως η συναυλία Budokan, επαινείται ως μια υψηλής ποιότητας, απαραίτητη συλλογή για τους θαυμαστές, με αξιοσημείωτες ερμηνείες από τη σολίστ Grace Davidson και τον βιολονίστα Stephen Morris.

(οι παραπάνω πληροφορίες για τους 2 δίσκους είναι από την Wikipedia).

 

Α.Κ.Κ.